Gisteravond was ik bij de boekpresentatie van het nieuwe boek “Zoals jij bemint” van Susan Smit. In plaats van een ‘gewone’ boekpresentatie die bestaat uit de overhandiging van het eerste exemplaar, een biertje en een bitterbal werd deze avond aangekleed door verschillende kunstenaars en artiesten. Op basis van het boek werden er verhalen voorgelezen, liedjes gezongen, gedichten voorgedragen en foto’s, illustraties en schilderijen onthuld. Stuk voor stuk werden de creatieve bijdragen door de uitvoerende in kwestie ingeleid met een paar korte woorden. Allemaal gingen ze over de interpretatie en vele facetten van het woord ‘liefde’.

Na alle artistieke hoogstandjes belandde ik achteraf tijdens de borrel in een gesprek over dat thema, liefde. Als alles in het boek over de liefde gaat, waarom staat dat dan niet in de titel? Of – laten we de vraag anders stellen – wat in de titel behelst nou die liefde? Mijn gesprekspartner en ik kwamen langzamerhand tot de conclusie dat de sleutel in het woordje ‘jij’ moest liggen. Zonder jij is er immers geen liefde. De jij kan een hij, zij, het of een zijn, maar zonder jij wordt het een eenzaam verhaal. En liefde bestaat alleen als het gedeeld wordt, want als de jij helemaal niet op jou zit te wachten, dan sta je toch mooi voor aap daar onder dat balkon met je gitaar.

Over naar de orde van de dag. Doet Matthijs in DWDD ook altijd. Mooi onderwerp hoor ‘liefde’, maar we zappen door naar Alexander. Niet Pechtold deze keer, maar Klöpping. Interessante jongen die over internet en gadgets praat. Heeft in deze tijden een hoop nieuwswaarde, blijkbaar. Want ook op Nu.nl is er een speciale afdeling, naast Binnenland, Economie en Achterklap, die over Gadgets gaat. De nieuwste snufjes, de laatste creaties van vaak tech-savvy bedrijven. Vaak ook erg nutteloos, maar wel verdomde leuk.

Gadgets zijn ook producten. In mijn ogen producten zonder liefde. Gadgets zijn er voor ik en niet voor ik en jij. Ze zijn puur gericht op het vermaak van de eigenaar. Ze vallen ook moeilijk te delen, want die via je iPhone te besturen mini-helikopter is eigenlijk alleen leuk voor degene die de iPhone vast heeft. Jij zit er maar een beetje naar te kijken en verliest al snel zijn of haar interesse. Totdat jij mag, dan is het leuk. Erg egoïstisch – of egocentrisch, dat weet ik nooit – allemaal. Liefdeloze producten want alleen gericht op ik en er valt dus weinig te delen. Vergelijk je het met voedsel, dan zijn gadgets de snelle snacks. Bitterballen zeg maar. Maar blijkbaar wel interessant voor DWDD en Nu.nl.

Zou het niet leuk zijn als er eens wat meer aandacht zou zijn voor producten die de vergelijking met de liefde wel doorstaan? Producten die meer zijn dan goedkoop – en vaak toch duur – vermaak? Producten die waarde toevoegen voor niet alleen de ik, maar ook voor de jij. Zoals een innovatieve WC die niet spettert. Gemak voor hem, droge billen voor haar. Pure liefde.